هر دم از این باغ بری؛ طالبانیستم در سیستم آموزش؟

فرادید جنوب – اعظم حمید پور/ درست در روزهایی که زنان ایرانی به خاطر حقوق از دست رفته زنان همسایه شرقی ابراز نگرانی می‌کنند، انتشار خبری مبنی بر ابلاغیه آموزش و پرورش خودمان به مدیران مدارس مبنی بر ممنوعیت تحویل کارنامه دانش‌آموز به مادران، جامعه را به حیرت واداشت.

اگرچه مدیرکل ارزیابی عملکرد و رسیدگی به شکایات آموزش و پرورش چنین بخشنامه‌ای را تکذیب کرد و ممنوعیت را تنها در صورتی قابل اعمال دانست که پدر و مادر جدا شده و حضانت به یکی از والدین سپرده شده باشد، ولی شرح شکایات برخی مادران در دادگاه ابعادی تازه به ماجرا داده‌است.

این روزها که در نتیجه غیرحضوری شدن آموزش، مادران غالبا بیش از پدران درگیر درس و مدرسه بچه‌ها شده‌اند و دست‌کم در یک سال گذشته بخش مهمی از بار آموزش عمومی را بر دوش کشیده‌ و معلوم نیست تا چه مدت دیگر باید نقش مادر-معلمی را ایفا کنند، چنین اقداماتی غیر از دلسرد کردن مادران و البته عقب راندن زنان از حوزه‌های حیات اجتماعی چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ جز تامین خواستی غیرمنطقی که در پسِ آن رسوباتی از جنس تفکر طالبانی وجود دارد.